Կրթուրյուն. Ռուզաննա Մուրադյան

Ու­սուց­չի նպա­տա­կը ա­շա­կեր­տին սո­վո­րեց­նելն է, բայց դա են­թա­տեքս­տում պետք է ու­նե­նա նաև ա­շա­կեր­տի նպա­տա­կը: Այ­սինքն՝ դա­սը պետք է նե­րա­ռի ու­սուց­չա­կան նպա­տակ և ա­շա­կեր­տա­կան նպա­տակ: Ա­շա­կեր­տը պետք է հաս­կա­նա՝ տվյալ դա­սի նպա­տա­կը ո­՞րն է: Ի­սկ դա կա­րող է ա­պա­հո­վել չա­փո­րոշ­չային պա­հանջ­նե­րը հաս­կա­ցող ու­սու­ցի­չը: Չա­փո­րոշ­չա­հեն կր­թու­թյան կա­րևւո­րու­թյու­նը մեր ե­րկ­րում ա­ռա­ջին ան­գամ բարձ­րաց­րեց «Կր­թու­թյուն ա­ռանց սահ­մա­նի­» հա­սա­րա­կա­կան կազ­մա­կեր­պու­թյու­նը: Ստեղծ­ված են ա­ռար­կա­յա­կան չա­փո­րո­շիչ­ներ, կան ա­ռար­կա­յա­կան ծրագ­րեր, դա­սագր­քեր, բայց ու­սու­ցի­չը չա­փո­րոշ­չից օ­գտ­վե­լու հմ­տու­թյուն­ներ չու­նի, այն­քան չա­փո­րո­շի­չը չի կա­րևո­րում, որ­քան դա­սա­գիրքն ու ծրա­գի­րը: Մինչ­դեռ այդ ա­մե­նի հիմ­քը չա­փո­րո­շիչն է: Չա­փո­րո­շիչ­նե­րում առ­կա են նաև այն հս­տակ կե­տե­րը, ո­րոնք նաև պետք է կա­րո­ղա­նալ ա­պա­հո­վել որ­պես պե­տու­թյան պա­հանջ: Եվ հե­տո, չա­փո­րո­շիչն ի­մա­նա­լով՝ շատ հեշտ կա­րե­լի է պլա­նա­վո­րել դա­սը, դա­սի նպա­տակ­ները սահ­մա­նել: Ման­կա­վար­ժու­թյան մեջ կա կա­ռու­ցո­ղա­կա­նու­թյան տե­սու­թյուն. այդ տե­սու­թյան հի­մունք­նե­րի հա­մա­ձայն` մենք դա­սըն­թա­ցը պետք է կազ­մա­կեր­պենք այն­պես, որ ա­շա­կեր­տը 45 րո­պե­ի ըն­թաց­քում կա­րո­ղա­նա ա­վե­լաց­նել իր գի­տե­լի­քը, և նա հս­տակ պետք է զգա նախ­նա­կան ու դա­սի վեր­ջում ձեռք բերած գի­տե­լիք­նե­րի տար­բե­րու­թյու­նը: Ոչ թե ի­նքդ ես կա­ռու­ցում, այլ ո­ւղ­ղոր­դում ես, որ ե­րե­խան կա­ռու­ցի իր գի­տե­լի­քը: Շատ կա­րևոր է, որ ե­րե­խան ի­մա­նա, թե դա­սի ըն­թաց­քում ի­րե­նից ի­նչ է պա­հանջ­վում, ի­նչ են  սո­վո­րե­լու այդ օ­րը: Այդ հար­ցե­րի պա­տաս­խա­նը տա­լիս է հենց չա­փո­րոշ­չային պա­հան­ջը: Պա­տա­հա­կան չէ, որ մենք սկ­սե­ցինք ի­րա­կա­նաց­նել ու­սու­ցիչ­նե­րի վե­րա­պատ­րաս­տում, ո­րի ար­դյուն­քում սո­վո­րեց­րինք նրանց հաս­կա­նալ ու կի­րա­ռել չա­փո­րոշ­չային պա­հանջ­նե­րը: Մենք սո­վո­րեց­րե­ցինք նրանց` ի­նչ­պես մար­դուն սո­վո­րեց­նել: Սա մեր կր­թու­թյան հա­մա­կար­գում իս­կա­պես լուրջ խն­դիր է:

Երևակ ամսագիր