Մանկավարժները պետք է հասկանան, թե ինչպե՞ս կարելի է մոտիվացնել այսօրվա աշակերտին

Մանկավարժ

Գոռ Հարությունյանի խոսքը

«Բարեփոխումների աջակցության հանրային նախաձեռնության» կազմակերպած «Հանրակրթության ոլորտի խնդիրները եւ լուծումները» թեմայով հանդիպում-քննարկման ժամանակ

 

Այսօրվա մանկավարժը եռաչափ մոդելով աշխատելու խնդիր ունի, որտեղ կարեւոր օղակներ են երեխան, ծնողը եւ ուսուցիչը: Օրինակ, բոլոր երեխաների ձեռքին կան սմարթֆոններ, պետք է գալ համաձայնության, որ այդ սմարթֆոնները դասապրոցեսի ընթացքում չլինեն երխայի ձեռքում, որովհետեւ դա շեղում է երեխային: Երբ 17-18 տարեկան երեխան ունի ինտերնետ հասանելիություն դժվար է վերահսկել նրան

Ես ամեն օր մտնում եմ դպրոց եւ պիտի ասեմ, որ այնքան էլ բարդ չեն հանրակրթության ոլորտի խնդիրները, որքան  մենք ենք գրոտեքսի ենթարկում: Աշակերտակենտրոն դպրոց ասելով՝ մենք վեկտորը պետք է մի քիչ շեղենք դեպի ուսուցչակենտրոնությունը: Որովհետեւ 45 րոպեի տերը բոլոր դեպքերում ուսուցիչն է:  Ի՞նչ մեթոդաբանություն է սահմանել պետությունը կրթական քաղաքականության մեջ, 45 րոպեն բաժանված է րոպեների, թե  վայրկյանների,  միեւնույնն է դրանք թղթի վրա գրառումներ են, որոնք դառնում են անվերահսկելի, երբ ուսուցիչը մտնում է դասարան:

Ուսուցիչը եւ աշակերտը մոտիվացիա պետք է ունենան, երբ մտնում են դասարան: Եթե ուսուցիչը չունի մոտիվացիա, երբ մտել  է դասարան եւ, եթե   աշակերտը չունի մոտիվացիա, որ եկել է քո դասին, կամ, եթե դու չես կարողացել առաջին հինգ րոպեի ընթացքում մոտիվացնել նրան, դասը կձախողվի: Ուսուցիչների հետ աշխատանք պետք է տարվի, որ նրանք իմանան,  թե ինչպե՞ս պետք է մոտիվացնել այսօրվա երեխային:

Ես աշխատում եմ մասնավոր դպրոցում եւ կաշկանդված չեմ իմ գործողություններում, իմ պլանում եւ մեթոդիկայում: Հիմնականում իմ դասերը փորձում եմ դպրոցական ճնշող պատերից դուրս վարել:  Օրինակ, Չարենցի մասին դասը վարում եմ Չարենցի տուն- թանգարանում՝ մաքսիմում խուսափելով գնահատականներից: Երբեմն մի խրախուսական խոսքը շատ ավելի կմոտիվացնի երեխային, քան գնահատականը: Օրինակններ էլ ունեմ, մի երեխա ինձ ասաց, որ տանել չի կարողանում այն ամենը, ինչ կապված է հայկականության հետ: Ես նրան խոստացա, որ տարեվերջին նա այդպես չի խոսելու:  Տարվերջին նա դասարանի լավագույն կարդացող աշակերտն էր: Դա ոչ այնքան պարտադրանք էր, այլ մոտիվացիա, մենք երեւի թե պետք է ուսուցիչներին ուղղորդենք ընկերային հարաբերությունների, այս դեպքում ամեն տեսակի հարց, անհավասարություն կլուծվի, երբ երեխան կհասկան, որ ուսուցչին, երբ  դիմում է <<ընկեր>> բառով, նա իրոք ընկեր  է:

 

Բարեփոխումների աջակցության հանրային նախաձեռնություն

«Երեւակ»  լրատվական- վերլուծական խումբ